Szajnocha Karol - Szkice historyczne

Reklama:





Zapraszamy:





Szkice historyczne





Za czyim staraniem królowie i wszyscy goście mogli tak długo oddawać się w swobodzie i wygodzie wszelkim uciechom, temu należała się w końcu odwdzięka krótkiego pobiesiadowania
pod jego własnym dachem. Pozwolili tedy królowie zaprosić się przezeń na ucztę i majestatycznym pochodem udali się z księżętami i pany do jego domu, opodal od zamku krakowskiego.
Co więcej, za przybyciem cesarza i królów w domowe progi pana stolnika sandomierskiego, odniósł on nowy dowód ich łaski.
Gdy już zasiadać miano do stołów, pokłonił się starzec monarchom prośbą, aby według własnego zdania mógł oznaczyć miejsce każdemu z królów.
Otrzymawszy zaś bez trudności to pozwolenie, obrócił się Wierzynek do króla Kazimierza i rzekł; "Tobie najjaśniejszy panie, winien jestem wszystko, co mam.
Ty swojemi dobrodziejstwy bez miary wzbogaciłeś mię, przybysza; między najpierwszymi panami nasadziłeś mię, gościa w twojem królestwie; tobie też pierwsze miejsce u mego stołu!
" - i posadził Kazimierza najwyżej. Obok niego dał pan stolnik miejsce cesarzowi Karolowi IV, swojemu z dawnych lat znajomemu a nawet dłużnikowi.
Tuż przy cesarzu usiadł król węgierski Ludwik, przy Ludwiku Cypryjczyk Piotr, a ostatnie miejsce zajął Waldemar duński.
Reszta książąt i panów rozsadowiła się według zwyczajnego porządku.
I wszczęła się wielka uczta, głośniejsza w pamięci pospolitej od wszystkich zdarzeń, które jej dały początek.
Kto na niej nie był temu trudno uobecnić sobie jej rysy, tak różne od dzisiejszych, jej wesołość rubaszną, jej dziwną mieszaninę przesadnej ceremonialności z prostoduszną
poufnością, jej śmiechy szczere i wiwaty ochocze.
Tymci jaśniej świeci wzrokom dzisiejszym wspaniałość zebranych w Wierzynkowym progu spółbiesiadników, mianowicie jego gości królewskich.
U jednego i tegoż samego stołu, nie powtórzonym może przykładem w dziejach, siedziało czterech monarchów, uczczonych przez potomność przydomkiem Wielkich: Kazimierz Wielki, Karol
IV Wielki król Czech, "Wielki" w Węgrzech król Ludwik i cypryjski Piotr Wielki.


<<Poprzednia 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 | 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 100 | 101 Nastepna>>